Effect van Irene op de ABC eilanden.

De afgelopen dagen heeft orkaan Irene langs het Caribisch gebied gejaagd en is nu ten noorden van de Bahama´s. Irene heeft alle kracht verzameld die ze kon krijgen. Ze heeft alle wind uit het gebied naar zich toe getrokken waardoor wij hier een paar dagen windstilte hebben gehad. Nu ze wat verder naar het noorden is getrokken komt de trade wind (zo genoemd naar de vroegere handelsroute die altijd met de wind mee ging) weer terug, wat lekker aanvoelt.
Woensdag heb ik voor het eerst onder water foto´s gemaakt met mijn nieuwe camera. Best griezelig om hem zomaar onder water te gebruiken, na gebruik goed nagespoeld met zoet water en hij doet het nog steeds! Omdat de zon net wegging op het moment dat we gingen snorkelen zijn de foto´s niet spectaculair, maar ik wilde hem toch een keer uitproberen.
Donderdag zijn we met de bus naar Westpunt gegaan. Onderweg kwamen we langs alle hotels en resorts. Alles staat in dit gedeelte van Aruba in het teken van toeristen die van een strandvakantie genieten.
Vrijdag hebben we een auto gehuurd om het noordelijke gedeelte van het eiland en het Nationaal park Arikok te bekijken. Dit spreekt ons toch wat meer aan, onderweg de dorpjes en het ruige landschap met veel cactussen en de divi-divi bomen die allemaal naar het westen wijzen omdat de wind hier normaal gesproken altijd uit het oosten komt.

Aan de noordkust is nog een kleine natuurlijke brug te zien, de grootste is in 2005 ingestort. Ooit ontstaan door de kracht waarmee het water op de kust beukt, nu ondermijnd door datzelfde water.

In het Nationaal park Arikok zijn een paar mooie grotten te bewonderen waar je soms een eind in kunt lopen naar een andere ruimte waar licht via een gat in de bovenkant binnenkomt. Je kunt je voorstellen dat hier vroeger mensen gewoond hebben. Nu vliegt er alleen af en toe een vleermuis langs die in zijn slaap gestoord is.

Aruba is ooit ontstaan door een vulkaan uitbarsting, maar het is nog steeds een raadsel hoe de Casibari rotsformaties midden in het landschap ontstaan zijn. Je kunt je voorstellen dat de kolossale stenen door reuzen lukraak zijn opgestapeld, dan lijkt het dat de torentjes van stenen aan de zeezijde zijn gestapeld door hun spelende kinderen.

Het wonderlijkst is nog dat de steentjes op elkaar blijven staan want het waait hier stevig. We hebben deze torentjes ook al op Virgin Gorda bij de rotsformaties van The Baths gezien maar niet in de hoeveelheid zoals ze hier voorkomen.

Naar Aruba.

Het was wel even wennen om weer eens als enige boot in een baai voor anker te liggen.

Santa Cruz was een mooie baai waar vooral lokale bevolking hun ontspanning zochten. ´s Avonds werden er een paar kampvuren aangestoken die ze de hele nacht brandend hebben gehouden. Wij denken dat er een groep buiten geslapen heeft omdat zij, zodra het licht werd, al aan het zwemmen waren.
Zondagmorgen zijn we dan echt vertrokken van Curaçao naar Aruba. Helaas was er niet veel wind zodat we de motor er de hele dag extra bij hebben gehad. Langer blijven liggen was geen optie omdat we al uitgeklaard hadden en we dan zeker nog een paar dagen hadden moeten blijven liggen omdat er maandag en dinsdag nog minder wind voorspeld werd.
Na een uurtje kwam er een groepje dolfijnen langs om ons uit te zwaaien. Het was een paar maanden geleden dat we die voor het laatst gezien hadden, dus dat was weer genieten van die mooie beesten.
Voor de kust van Aruba zwom vlakbij de boot een leatherback schildpad van ongeveer 1 meter voorbij. Deze beesten komen bij Suriname en in het Caribisch gebied voor, maar we hadden er nog geen enkele keer een gezien.
In de haven van Barcadera werden we door een paar vissers uit Venezuela heel vriendelijk geholpen met aanleggen. Zij hebben ons gewezen waar de kantoren van de douane en de immigratie zaten. Gelukkig zaten deze tegenover elkaar en waren we in een half uur klaar om verder te varen naar Oranjestad.

De divi-divi boom wijst naar onze boot die heel klein te zien is op de foto.

Hier liggen we vlakbij het vliegveld. Net als op St. Maarten begint de start- en landingsbaan vlakbij het water, dus je ziet ze hier ook laag over vliegen. Voor zo´n klein eiland hebben ze heel veel luchtverkeer. De hele dag landen en stijgen er vliegtuigen in allerlei maten. We hebben het toestel van Arkefly, waarmee wij hier een tussenlanding hebben gemaakt, ook zien landen.

Vandaag (maandag) zijn we Oranjestad een beetje gaan verkennen. Je kunt zien dat 70% van het inkomen op het eiland van het toerisme afhankelijk is. Er zijn heel veel winkels met merkkleding, sieraden en (vaak dezelfde) souvenirs. Betalen kan met de Arubaanse gulden en in dollars, omdat op Aruba veel Amerikanen komen is dat natuurlijk veel makkelijker.

Disney in Oranjestad?

Vertrek uit het Spaanse water.

De uitslag van het beenmergonderzoek van Stefan was goed, de behandeling wordt gelukkig ook snel gestart. Dinsdag 23 augustus krijgt hij de eerste van (voorlopig) 3 chemokuren. Na 3 kuren wordt er weer een CT-scan gemaakt om het lymfoon te kunnen vergelijken.

Wij hebben nu onze plannen gemaakt om verder te gaan en afscheid te nemen van Curaçao.

Donderdagavond zijn we met Jacques en Annet uit eten geweest en nog wat gaan drinken bij de Jan Thiel baai.

Afscheidskado gemaakt door Annet.

Vrijdag zijn we naar Willemstad gegaan om uit te klaren, een tijdrovend gebeuren omdat je naar de douane moet, daarna naar de immigratiedienst en de havenautoriteiten die aan de andere kant van het water zitten. Dat is allemaal niet zo erg als het in 1 keer in orde is. Helaas staan de mensen van de immigratiedienst op hun strepen (de baas van het groepje letterlijk). We hadden verteld dat we zaterdagmorgen naar de baai bij Santa Cruz gaan en daarvandaan zondagmorgen vroeg vertrekken naar Aruba. Dus moesten we zaterdagmorgen nog een keer terug komen omdat we pas op zondag van het eiland vertrekken en je officieel 1 dag voor vertrek mag uitklaren. Dat mensen dan weer helemaal van het Spaanse water naar Willemstad moeten komen, wat met de bus behoorlijk wat tijd kost, kan ze niets schelen.
Gelukkig voor ons had Roderick een dag een auto gehuurd omdat hij hun dochter en kleinzoon naar het vliegveld moet brengen. Hij is vanmorgen vroeg met ons naar de immigratiedienst gereden zodat we toch op tijd kunnen vertrekken.

Mooie billen!

Het is opvallend dat de vrouwen hier vaak mooie ronde billen hebben. De formaten verschillen van XS tot XXXL, maar ze zijn allemaal trots op hun achterwerk.

Wat nu als je die billen niet van jezelf hebt? Naar de chirurg voor wat siliconen, altijd een lang shirt aan (wat wij juist doen om die kont een beetje te verdoezelen) of naar de sportschool?

We hebben het antwoord gevonden……………

…………een broek met extra vullingen!

Het dagelijks leven aan boord.

Ons dagelijks leven hier bestaat uit ´s morgens eerst even een rondje om de boot zwemmen, insoppen en nog een rondje om weer af te spoelen.

Na het bad gaan we ontbijten waarna we om de paar dagen naar de kant varen om met de gratis pendelbus naar de supermarkt te gaan.

Hier heeft iedereen een uur de tijd om boodschappen te verzamelen, een kopje koffie te drinken en dan met volle tassen weer in de bus terug.

Naar Fuikbaai.

Door het nieuws over Stefan is het er helemaal bij ingeschoten om te vertellen dat we in Nederland genoten hebben. Het was heerlijk om familie en vrienden, vriendinnen en buren weer eens vast te kunnen houden en te spreken. Iedereen nog bedankt voor de lekkere etentjes of jullie komst naar Oudenbosch.
Tussendoor hebben we ook nog allerlei dingen gedaan die geregeld moesten worden, dus we hadden de 4 weken echt wel nodig.

Een strandje in Fuikbaai.

Maandag zijn we naar de Fuikbaai gevaren, een mooie baai vlakbij het Spaanse Water waar we heerlijk hebben kunnen zwemmen in blauw water en gebarbecued op de boot. Dinsdag kwam de Panache ons gezelschap houden en hebben we met Jacques, Annet, Ellemieke en Nick bij hun aan boord nog een keer gebarbecued. Woensdag kwam de Happy Bird van Roderick en Yvonne, die hun dochter en kleizoon op bezoek hebben, daar ook nog binnen varen en lagen we toch weer met een paar bekende boten.

Vanaf de boot zagen we af en toe een schildpad zijn kop boven water steken. ´s Avonds konden we genieten van een kleurrijke lucht met een mooie weerschijn op het water bij zonsondergang. Donderdag zijn we weer terug gevaren naar ons plekje in het Spaanse Water.

Het bestelde onderdeel voor het log (snelheidsmeter) was binnengekomen bij Radio Holland. Dat zijn we vrijdag in Willemstad op gaan halen.

Met Lydia op de veerboot.

Als de koningin Emmabrug openstaat vaart er een pontje naar de overkant waar we nu voor het eerst mee overgestoken zijn.

Een mooi binnenpleintje in de wijk Otrobanda.

We blijven nog op Curaçao tot we de uitslagen binnen hebben van Stefan en bekend is hoe het behandelplan is. We willen iedereen die Stefan, Maaike en ons via mail en website bericht heeft gestuurd bedanken, het is een steun als je weet dat familie en vrienden met je meeleven.

Terug op de boot.

Maandag zijn we door Pa en Ma weggebracht naar het station waar we de trein naar Schiphol hebben genomen. De reis is goed verlopen, om 20.00 uur lokale tijd waren we al op Curaçao, waar we door Jacques en Annet opgehaald zijn. Ze hadden zelfs al wat boodschappen voor ons gehaald zodat we ´s morgens gewoon op ons gemak konden ontbijten. Dinsdagmorgen zijn we weer voor anker gegaan in het Spaanse Water op dezelfde plaats waar we vorige maand ook al lagen.

En dan komt woensdag als een donderslag het nieuws dat er bij Stefan, de vriend van Maaike, kwaadaardig lymfeklierweefsel is ontdekt. Verdere onderzoeken volgen nog, waarna op korte termijn het behandelplan wordt vastgesteld. Dit is een bericht waar we behoorlijk door aangeslagen zijn.


Doorkijk bij Rif Fort naar Otrabanda.

Donderdag zijn we met de bus naar Willemstad gegaan en daar op ons gemak op een terras de krant gelezen en wat fruit op de markt gehaald.

De rest van de boodschappen doen we steeds bij de supermarkt die de mensen uit de baai met hun eigen bus ophaalt.
Vrijdagavond is er bij Norman tijdens het happy hour ook gelegenheid om een maaltijd van de barbecue te bestellen. De 15 gulden (omgerekend 6 euro) die ervoor gevraagd wordt is zo aantrekkelijk dat er veel mensen op afkomen.

Voor het formaat van de barbecue een beetje te veel zodat de wachttijden nogal lang zijn. Door de gezellige muziek was het niet zo erg en vermaakte iedereen zich toch wel.

Het was heel leuk om kennissen van vorige maand weer te zien, Jules heeft in de tussentijd leren lopen en rent alle kanten op, wat zijn fans ook weer wat extra beweging geeft.

Laatste dagen…

De laatste paar dagen voor we naar Nederland vertrekken hebben we de beschikking over de auto van Pim. Vrijdag hebben we een rit over het eiland gemaakt naar Westpunt. In die omgeving ligt ook het National Park Shete Boka waar we de belangrijkste bezienswaardigheden bezocht hebben, een grot waar het water met veel geweld in binnenkomt

en een natuurlijke brug die ontstaan is doordat het water de rots uitgehold heeft.

´s Avonds nog even naar het happy hour...

... waar Jules de populairste gast is.

Zaterdagmorgen zijn we met de boot naar Seru Boca Marina gevaren, waar Rapy veilig ligt gedurende onze vakantie in Nederland. De haven hoort bij een luxe resort met bungalows, een hotel en een golfbaan. Naast de weg is een speciaal pad voor de golfkarretjes.

Sommige kleine wegen zijn alleen maar voor deze wagentjes.

Omdat de dag van de vlag gevierd wordt zijn we ´s middags naar Willemstad gegaan om de feestelijkheden te bekijken. Veel mensen hadden zich gekleed in blauw en geel, de kleuren van de vlag.

In Otrobanda (een wijk aan het water) was een feestterrein waar verschillende groepen optraden, muziek, toneel met dans, een trommelgroep enz. In de buurt van dit terrein waren allerlei eettentjes waar je wat lekkers kon kopen.
Zondag zijn we bezig geweest om de boot in orde te brengen. Thijs en Wilma (Luna Verde) zijn nog gezellig wat komen drinken. Morgen de laatste spulletjes nog inpakken, dan kunnen we vertrekken.
We stoppen nu een paar weken met de verhalen op de website. Tot 1 augustus zijn we in Nederland, daarna zijn we weer “online”.

Uitstapjes op Curaçao.

Vrijdag was het happy hour (wat hier de hele avond duurt) heel druk, met een zanger om de feestvreugde te verhogen. Er komen hier niet alleen maar bootjesmensen, ook Nederlanders die op het eiland wonen ontmoeten elkaar hier.
Pim (van de Linea) vertelde dat Budget Marine zondag mensen uitnodigde om mee te varen op een boot die naar de regatta ging kijken die door hun op Curaçao georganiseerd werd. Een wedstrijd voor boten van het eiland die tegen elkaar strijden om een wisseltrofee.

Het was vooral een wedstrijd voor de gezelligheid, maar iedereen deed zijn best om zo snel mogelijk te varen. Er deden echte wedstrijdboten mee en toerzeilers.

Wij zaten op een catamaran motorboot waar we onderweg naar de Fuikbaai van de wedstrijd konden genieten. In de Fuikbaai gingen we voor anker, waar we konden zwemmen. Tussen de middag was er een lunch voor deelnemers en gasten waarna er nog een wedstrijd gevaren werd. Het was een gezellige dag met leuke mensen aan boord.
Maandag zijn we met de bus naar Willemstad gegaan om op ons gemak rond te kijken. Het centrum van Willemstad is gezellig en levendig.
Langs het water is een drijvende markt, deze noemen ze zo omdat de mensen op hun boot wonen.

De vissers verkopen hun waren vanaf de boot,

de andere handelaren hebben op de wal een stalletje met voornamelijk groenten en fruit.
Op sommige plaatsen zijn de muren versierd door plaatselijke kunstenaars wat een heel apart 3 dimensionaal beeld geeft.

Zo kun je zomaar op een terrasje wat drinken met een paar grote leguanen vlak achter je. Op een andere muur zien we zonnebloemen en ook een keer een vrouwenfiguur.
De huizen en monumenten zien er fleurig uit in gezellige kleuren die natuurlijk mooi uitkomen in deze zonnige omgeving. De Nederlandse invloeden zijn nog terug te vinden in de vorm van de gevels en we kunnen hier ook nog Nederlands praten. Er zijn niet voor niets zoveel Nederlanders die hier een tweede huis hebben of er blijven wonen.

Vroeger een synagoge, nu het kantoor van de officier van justitie.

Naar Curaçao.

Dan is toch het moment aangebroken waarop we afscheid moeten nemen van onze nieuwe vrienden. Van Nick en Els hebben we een leuk kookboekje gekregen met recepten van de Antillen en van Wim en Marianne een boekje over Makamba´s (Nederlanders) op Bonaire, met een foto van hun op de voorpagina.

Met Nick en Els.

De mensen in de haven van Dintelmond krijgen allemaal de groeten van Wim en Marianne. Als jullie willen weten wat hun “werk” is hier, kijk dan op www.compassbonaire.nl zo´n baan willen we toch allemaal wel?

Nu liggen we op Curaçao in het Spaanse water, een beschut binnenwater waar het al behoorlijk vol ligt met boten die hier het orkaan seizoen doorbrengen. Bij de vissershaven is een klein tentje waar op dinsdag en vrijdag happy hour is waar veel bootjesmensen naar toe komen, dan heb je al gelijk leuke contacten en je kunt hier ook informatie uitwisselen. Iedere morgen is er via de marifoon een soort netwerk waar informatie gegeven wordt en je vragen kunt stellen. Zo weten we ook dat er ´s morgens om 9.45 een bus komt die gratis naar de supermarkt rijdt waar iedereen een uur de tijd krijgt om boodschappen te doen. Voor ons fijn omdat je hier overal een eind vandaan zit en voor de supermarkt ook een goede handel, deze is verzekerd van klanten omdat de bus nog meer plaatsen heeft waar hij mensen ophaalt op verschillende tijden. Zo hebben ze de hele dag klanten en wij staan niet in een lange rij bij de kassa. De service gaat zelfs zover dat er een koffiehoek is waar je gratis koffie kunt pakken.
Internet hebben we via een andere boot die hier al 8 jaar ligt en een antenne heeft geplaatst waar iedereen tegen een kleine vergoeding gebruik van kan maken. Soms werkt het wel heel traag, maar we hebben verbinding zonder dat we met de laptop hoeven te sjouwen.

Jonge muzikanten op de Koningin Emmabrug in Willemstad, de enige drijvende draaibrug ter wereld.

Moeilijk afscheid van knus Bonaire.

De afgelopen week hebben we niet veel bijzonders gedaan, ´s morgens wat huishoudelijke klusjes en ´s middags een uurtje naar het strand waar we mooi kunnen snorkelen. Gisteren hebben we wat brood meegenomen die de vissen gewoon uit onze hand kwamen eten. Bij mij zwom er een flinke vis tegen me aan waar ik zo van schrok dat ik mijn hand open deed en gelijk al mijn brood losliet waardoor er een hele school om me heen zat. Nadat Henk ook door zijn brood heen was hebben ze zelfs nog even achter ons aan gezwommen.

Omdat we nog niet in het bezit zijn van een onderwatercamera hebben we wat foto´s van vissen die we hebben gezien overgenomen uit een boek.

Een verdwaalde jonge flamingo naast onze steiger.

Onze buren kwamen ook even kijken wat er aan de hand was.

We hebben op Bonaire alweer 4 gezellige weken gehad, de tijd vliegt voorbij. Het is een eiland wat je heel knus of heel saai vindt, dat hangt ervan af waar je van houdt. Wij vinden het allemaal heel gemoedelijk, we zijn snel gewend aan het leven en kennen inmiddels al heel wat mensen. We hebben dan ook de neiging om hier nog veel langer te blijven maar hebben nu toch besloten om maandag te vertrekken naar Curaçao. Dan kunnen we daar de boel nog verkennen en de boot helemaal “vakantie klaar” maken voor we naar Nederland vliegen.

Een tuin waar flamingo´s tussen de "kunstwerken" doorlopen.

Haringhappen op Bonaire.

Het leven hier gaat rustig zijn gangetje, we komen hier wat nieuwe bekenden tegen en dan dinsdag ook ineens weer een paar wat oudere bekenden. De Happy Bird met Roderick en Yvonne is ook aangekomen op Bonaire. Dinsdagavond hebben we met hun bijgekletst bij Karel´s beach bar. Woensdag zijn we weer naar de openlucht bioscoop gegaan waar ´Water For Elephants´ draaide. Jammer dat de weersomstandigheden in Nederland het niet toelaten om zo´n filmgelegenheid te hebben, het is heel bijzonder om met z´n allen in een soort tuin te zitten om te kijken.
Donderdag zijn we een eind gaan fietsen en hebben we de vlindertuin bezocht. Hier hebben ze vlinders van het eiland maar ook geïmporteerde uit Costa Rica.

Daar bestellen ze poppen die ze uit laten komen in een kast. Het is een hele organisatie om het bestand op peil te houden omdat de vlinders ongeveer 3 weken leven en sommige soorten maar 1 week.
Vanmorgen (zondag) kwamen Roderick en Yvonne onverwacht langs, helemaal naar de haven gevaren in hun dingy.
Vanmiddag zijn we naar het strand naast de haven gegaan. Hier kun je heel leuk snorkelen, allerlei mooie vissen zwemmen hier tussen het koraal. Ze vluchten niet voor je weg dus heb je alle tijd om ze op je gemak te bekijken.
Nadat we deze week helemaal jaloers naar al die foto´s van haringhappende mensen in de krant hebben gekeken werden we vandaag helemaal blij verrast bij het happy hour.

Daar werden om 6 uur een paar flinke bakken met haring aangevoerd die ´s middags ingevlogen waren en hebben wij ook heerlijk kunnen happen in de Hollandse nieuwe!

Hmmmmmm!

Nog meer jazz….

Zaterdagavond zijn we met nog een paar kennissen van Wim en Marianne uitgenodigd om op hun boot net buiten de haven aan een boei naar het jazz concert te luisteren. Iedereen had wat lekkers te eten en te drinken meegenomen, we hebben dus een culinaire avond gehad met live muziek op de achtergrond. Het was wat modernere jazz waar we geen van allen echt van gecharmeerd waren maar gezellig was het wel.
Zondagmiddag was de afsluiting van het festival bij het Divi Flamingo Beach Resort.

Daar was een heel goed optreden van Madeline Bell & Frits Landsbergen.

Bij sommige nummers traden Joke Bruijs en Manuela Kemp op als achtergrondkoortje.

We zijn nu 2 weken op Bonaire, waarvan alweer een week in de haven. Hier liggen allemaal boten van mensen die op het eiland wonen. Wim heeft voor ons geregeld dat we hier naast een andere boot konden liggen want het is nu nog maar een kleine haven waar normaal geen passanten kunnen liggen. Er zijn wel plannen om de haven volgend jaar flink uit te breiden. Het leuke is dat we hier nu een beetje opgenomen zijn in de gemeenschap. Net als de anderen doen we gewoon onze boodschappen, was en alle voorkomende klusjes.
Maandagavond ben ik uitgenodigd door Marianne en 2 van haar vriendinnen om mee te doen met een Tarot spel. Hierbij moest je van te voren een vraag stellen die met behulp van de kaarten waar je tijdens het spel op komt beantwoord wordt. Frappant is dat iedereen terecht kwam op plaatsen die echt op de eigen vraag betrekking hadden, maar het leukst van de avond vond ik dat de gesprekken, die door het spel ontstonden, heel fijn waren.

Film en Jazz op Bonaire.

Woensdag zijn we met Wim en Marianne naar de film geweest, niet in een bioscoopzaal maar bij Chill Out, een kleinschalig resort met 4 appartementjes, een zwembad en een bar.
Hier draaien ze wekelijks gratis een film (dvd) met behulp van een beamer op een muur, heerlijk in de open lucht. Het gaat er hier nog gemoedelijker aan toe dan bij Filmtheater Fanfare in Oudenbosch. De beschikbare stoelen worden neergezet in de richting van het scherm, als je aankomt zoek je een stoel uit en legt er wat grind op, een teken dat de stoel bezet is, dan kun je op je gemak nog iets drinken aan de bar. Voor alle zekerheid hebben de vaste klanten ook eigen stoelen in de auto, die kunnen er ook bijgezet worden. Nu draaide de nieuwste film van de Pirates of de Caribean. We vonden de film niet geweldig, maar de sfeer was heel erg toepasselijk, onder een paar wuivende palmen kijken wat de piraten in dit gebied uitspoken, een beetje effect van een 3-dimensionale film.
En dan is er het Hemelvaart weekend waarvan we meestal wel 1 of 2 dagen naar Breda gaan voor het Jazz festival. Nu blijkt er hier op Bonaire ook 4 dagen een Jazzfestival te zijn!
Donderdagavond zijn we naar een concert geweest in Fort Oranje. De avond was verdeeld in 3 optredens:
-Pal´i Wiri, een groep van Bonaire

-Nina Strnad uit Slovenië met een Trio van Curaçao

-Henk van Twillert uit Nederland en Vento do Norte, een groep muziekstudenten uit Portugal met saxofoons en klarinetten.
Tussen de optredens door werden er gedichten voorgedragen.
Wij vonden vooral Nina Strnad met het Trio heel erg goed.
Vrijdagavond was het concert hier in Plaza Resort Bonaire. Wij kijken vanaf de boot gedeeltelijk op het podium, we hebben dus gratis mee kunnen genieten van de optredens. Na de concerten zijn hier vlakbij ook nog after parties waar een groepje muzikanten speelt en sommige artiesten ook naartoe komen om te zingen. Het is bedoeld als jamsessie, dat wil zeggen dat iedereen die wil mee mag spelen of zingen, wij zijn vrijdagavond even wezen kijken maar hebben de indruk dat het meer een ontmoetingsplaats is voor de mensen die op het eiland wonen en dan voornamelijk de Nederlanders.

Tussen de muziek door horen we een paar keer per dag een vliegtuig opstijgen van het vliegveld wat vlak naast de haven ligt.

De buurman aan de andere kant van de steiger is iets rustiger!